LYRIC

Το ψέμα πληγώνει, η αλήθεια πονάει δίπλα
Όταν μιλάνε τα μάτια ότι και να λες δεν ακούγεται καν
Αιματοβαμμένες εικόνες επάνω στου δολοφόνου το κολάζ
Είμαι το τελευταίο κομμάτι από του θανάτου το παζλ
Τα βλέπεις όλα μέχρι που στα σκάει και τα βλέπεις θολά
Νομίζεις πως ξέρεις τα πάντα ενώ δεν γνωρίζεις ούτε τα μισά
Καλά και τα λίγα αλλά ζω μόνο μια φορά
Έλα θέλω πολλά
Καταπίνω και το τελευταίο όλα καταστρέφονται μαγικά
Λέει, κανένας δεν ζει για πάντα ζήσε το για μία τελευταία φορά
Δεν με νοιάζει αν δεν πρέπει, το θέλω όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά
Ότι ποτέ σου δεν πίστεψες τώρα θα το δεις να γίνεται πραγματικά
Όλα τελείωσανε όπως αρχίσανε τόσο παράξενα και ξαφνικά
Ήπια πολύ και δεν νιώθω καλά
Όμως νηφάλιος νιώθω χειρότερα
Έχω πολλά στο κεφάλι μου μέσα
Το χαμόγελο μου είναι πόνος ταυτόχρονα
Όλα σκατά, πήγε αργά, πατέρα φεύγω γυρίζω αργότερα
Κ αν τύχει και φύγω για πάντα να ξέρεις πως έπρεπε και όχι πως το ‘θελα
Η παγωμένη στιγμή που το κάρμα χτυπάει απότομα
Πέρνει ο καθένας αυτό που του αξίζει φωνάζοντας “όχι” με δάκρυα ανώφελα
Είναι μαύρη μελωδία που κρατάει παγιδευμένα τα χρώματα
Έχουν ζωή κ οι νεκροί κοίτα πως ξεπροβάλλουν τα χέρια τους μέσα απ’ τα χώματα
Ο κρύος ιδρώτας στην τελική γύρα καθώς ξεγλιστράει από το χέρι το ζάρι
Αναζητώ απαντήσεις κρυμμένες μέσα στο ψυχεδελικό μου σαφάρι
Από τη γέννηση μέχρι το τάφο μου και από το τάφο στη γέννηση πάλι
Απέναντι από το πεπρωμένο μου κάτω από το ματωμένο φεγγάρι

Added by

kamira1995

SHARE

VIDEO