LYRIC

Θα ‘θελα να ‘ξερα πόσες φορές έχω πέσει άπ’ τα σύννεφα
Έλα και πέτα με σήμερα, έλα και κάνε με δώρο στο τίποτα
Θα ‘θελα να ‘ξερα πόσες φορές έχω πέσει άπ’ τα σύννεφα
Έλα και πέτα με σήμερα, αύριο θα ‘ναι καλύτερα σίγουρα

Συμβαίνει κάθε φορά, απανθρακωμένος σε ένα δωμάτιο ανάποδο
με πιστεύουν άγγελο,
μπερδεύονται από τα φτερά
στο τέλος με παρατηρούν και βλέπουνε τον διάβολο
βλέπουνε το άσχημο που κρύβω, σ’ ένα μυαλό που ανοίγω λίγο λίγο
κράτα με πριν φύγω.
Η δαχτυλήθρα που φορώ με βάζει στο χορό
και δεν πονάω από τις βελόνες που γεννά ο κάθε μου στίχος.
Σκέφτομαι ότι θέλω να προλάβω όσα σκέφτομαι
άσε να μιλάνε δεν με ξέρουνε
Μάγισσα με πέθανες νόμιζες τώρα κοίτα που ανασταίνομαι
εδώ που τ’ αστέρια ανατέλλουνε
εδώ τα βράδια μου γυμνά σε μια επανάληψη βυθίζονται
η λογική εξαφανίζεται
Μένω εδώ που τα όνειρα μου σουρωμένα ξεφτυλίζονται
οι έρωτες μου με γαμήσανε
με μισούνε γιατί δεν τους αφήνω να μ’ αγαπήσουνε
όταν μ’ αφήσουνε θα δούνε τι εννοώ
είμαι το αδύνατο παιδί, με την τσιριχτή φωνή,
που σου ξύνει το αυτί και το μυαλό

Θα ‘θελα να ‘ξερα πόσες φορές έχω πέσει άπ’ τα σύννεφα
Έλα και πέτα με σήμερα, έλα και κάνε με δώρο στο τίποτα
Θα ‘θελα να ‘ξερα πόσες φορές έχω πέσει άπ’ τα σύννεφα
Έλα και πέτα με σήμερα, αύριο θα ‘ναι καλύτερα σίγουρα

Το πάλεψα τουλάχιστον, δεν έμεινα
πίσω από θολά συρματοπλέγματα
Όμορφο το γκρι που είχες πλέξει μα το άσπρο με καλεί
να βρω κίτρινο, κόκκινο να δω πορτοκαλί
Σπίτι μου κελί, φόβοι μου πολλοί
σκούρα μου φωνή, σούρα μου θολή
στίχοι μου κενοί, μνήμη μου κακή
γι αυτό έγινα χάλι για τη σιωπή
Μετά σηκώνομαι απότομα
πάλι γράφω αυθόρμητα
και ξαπλώνω στα μοναχικά μου πέτρινα σκαλιά
Τη θάλασσα μισώ γιατί τα κάστρα μου χαλά
μα δεν φταίει το νερό εγώ δεν τα ‘χτισα καλά
Γέμισα με άμμο την αγνή μου αθωότητα
και έβαλα την παιδικότητα μου για φρουρά
μα ήμουν άπειρος (άπειρος)
Ήμουν άπειρος γι αυτό τα κύματα σου με γονάτισαν ξανά
χάρισμα σου τα λάφυρα
γέμισα κενά με ποτό και γραψίματα άπειρα
Το τέλος θα με βρει ευτυχισμένο
ή τουλάχιστον έτσι θα ‘θελα
χάρισμα σου τα λάφυρα
γέμισα κενά με ποτό και γραψίματα άπειρα
θέα ο ουρανός κι είμαι στο πάτωμα
παρατηρώ τον κόσμο σας ανάσκελα

Θα ‘θελα να ‘ξερα πόσες φορές έχω πέσει άπ’ τα σύννεφα
Έλα και πέτα με σήμερα, έλα και κάνε με δώρο στο τίποτα
Θα ‘θελα να ‘ξερα πόσες φορές έχω πέσει άπ’ τα σύννεφα
Έλα και πέτα με σήμερα, αύριο θα ‘ναι καλύτερα σίγουρα

Added by

PromoLyrics

SHARE

VIDEO