LYRIC

Σκάμε σαν buffalo soldiers
Μ’ανατριχίλα στις νότες
Αυτό είναι massive attack, είν’ η καύλα του Punk
Δεν μιλάμε για κόντρες

Σκάμε σαν buffalo soldiers
Μ’ανατριχίλα στις νότες
Εδώ ματώνει η ψυχή μας για να εκφραστούμε
Muddy Waters ο κυκλός στενός δεν χωράνε προδότες
Καλύτερα να πάμε τάβλα στην σέντρα παρά να γίνουμε κότες
Μ’ακούς;Για αυτούς που δεν τα βρήκαν έτοιμα
θα κάνω την φωνή μου στην καρδιά τους κέντημα
Γάμα το πλεονέκτημα,όσα χαρίζονται ψεύτικα
Είδα πώς είναι ο τσαμπουκάς για τ’απαραίτητα
Εδώ κουμπώνουν 2 χάπια την νύχτα για να κοιμηθούν
Εδώ χαράματα μεσ’ στα αποτσίγαρα θα μένω στήριγμα για όσους ακούν
Γι’αυτούς που βαθιά κι αληθινά αγαπούν
ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ ΘΑ ΤΙΣ ΦΕΡΟΥΜΕ,ΔΕΝ ΘΑ ‘ΡΘΟΥΝ!
Είναι αφιερωμένο στην νύχτα που τ’όνειρά μας σκεπάζει
Αφιερωμένο στ’αδέρφια που όταν τραγούδανε η ψυχή μου μουδιάζει
Αφιερωμένο στην μάνα την μουσική αυτή μας θρέφει
Αυτό είναι ανάγκη για έκφραση,όχι τέχνη

Σε νιώθω περνάμε ζόρια ρε αδερφέ
Κρατά γερά λίγα διαμάντια να ‘ναι οι φίλοι σου
Γιατί εμείς δεν θα πεθάνουμε ποτέ
Όσο τους στίχους μας θα τραγουδάν τα χείλη σου
Σε νιώθω περνάμε ζόρια ρε αδερφέ
Κρατά γερά λίγα διαμάντια να ‘ναι οι φίλοι σου
Γιατί εμείς δεν θα πεθάνουμε ποτέ

Σκάμε σαν buffalo soldiers
Μ’ανατριχίλα στις νότες
Αυτό είναι massive attack,είν’η καύλα του Punk
Δεν μιλάμε για κόντρες

Τις μέρες που είχε λιακάδα αγκαλιά όλοι θέλανε να είναι οικογένεια
Μα όταν τα σύννεφα θόλωναν κι όλο να πέφτω πιο κάτω το γεύτηκα
Απ’το παγκάκι στην γέφυρα φέρνω μελάνι τον δρόμο τον ξέρω τον έμαθα
ό,τι κουβάλησα έχει συνείδηση για ό,τι έχω γράψει θα πέθαινα
Η γειτονιά εφημερίδα ό,τι δεν πίστευα είδα
Ό,τι κι αν ήθελα μόνος στο τέλος το βρήκα γλύκα να κάνω την πίκρα
Απ’την αρχή να παλεύω με κύματα με τον Αλέξη από δίπλα
Κάθε μου λέξη να δώσει ζωή σ’ένα όνειρο που δεν σε νοιάζει στ’αλήθεια και
Όταν η εργατική τάξη κοιτάξει βαθιά τον αφέντη στα μάτια
Η μουσική θα ‘χει πάλι ζωή και το ραπ θα ‘χει αφήσει διαμάντια
κληρονομιά στα παιδιά που αγαπήσανε την αμεσότητα
Μέσα στον δρόμο ωριμάσανε δεν προσκυνήσανε ποτέ τα ψεύτικα πρότυπα
Ντύσανε την μουσική μας στο μαύρο απ’ όταν οι μπάσταρδοι φάγαν τον Παύλο
Αναμένομενο να μ’αντικρίσουν μενόμενο ταύρο
Μακάρι οι λαοί να μπορέσουν να αφήσουν κάτω τα όπλα πριν πάνε στον μπάτσο
Κάθε οικόγενεια αγάπη κι υγεία,φαί να γεμίζει το πιάτο
Γι’αυτό σαν αδερφό βλέπω τον θάνατο που μ’ εχει μάθει να σκληραίνω κάθε μέρα
Κι έτσι η καρδιά μου είναι σκληρή βαριά σαν πέτρα κι άμα την στείλεις στον βυθό
Ποτέ δεν θα γυρίσει κράτα το σαν αδερφό βλέπω τον θάνατο
που μ’έχει μάθει να σκληραίνω απ’την Δευτέρα κι έτσι παλεύω μέχρι να ‘ρθει Κυριακή και να τινάξουμε τα πάντα στον αέρα

Added by

PromoLyrics

SHARE

VIDEO