LYRIC

Βοήθαμε να ανέβω από την κόλαση
Έχω ξεχάσει πλέον τι σημαίνει απόλαυση
Την αναπνοή σου δάνεισε μου
Νιώθω να πνίγομαι, μες τον εαυτό μου πια δε δίνομαι
Βγες για λίγο στο παράθυρο, τα μάτια σου να δω, να μη σκέφτομαι το αύριο
Έλα μαζί μου μέχρι το άπειρο, θα το ζήσουμε μαζί, τίποτα δεν είναι άπιαστο
Δεν έχω στόχους από σήμερα και εσύ μη κοιτάς πολύ γιατί δε κάθομαι ήρεμα
Ζω μέσα στη πόλη των ηλίθιων και όχι μόνο σήμερα, από πίσω του σκάω σα να ‘μουν ίαινα
Ο χρόνος είναι χρήμα, ο χρόνο είναι χρώμα σε βιτρίνα που αλλάζει με το μήνα
Όλοι του ζουν σε καραντίνα, σκοτώνονται και μεταξύ τους μέσα στην Αθήνα
Παιδιά που από οικογένεια χωρτάσανε, τα βγάζουν πέρα μόνοι τους μέσα στη πόλη τους χάσανε
Σε νιώθω τόσο δίπλα μου, αν θέλεις πιάσε με
μαζί να το περάσουμε και αυτό και ύστερα άσε με
Μην ψάχνεις την αλήθεια, βρες το λάθος
κάνε τη διαφορά από τους άλλους μίλα με πάθος
Ζύγισε τα όλα καλά στη ζωή σου, μην έχει άγχος
ζήσε το τώρα, το τώρα μετράει και να ΄σαι βράχος
Παλεύω με τον εαυτό μου κάθε μέρα
τουλάχιστον δεν σκέφτομαι αυτούς που έκανα πέρα
Ζω για ‘μενα και για σένα γράφω πριν πέσει η μέρα
ζω για σένα και για μένα γράφω στο χαρτί σφαίρα
Ε, όλοι κάνουμε λάθη και τα πληρώνουμε όλοι ζητάμε κάτι
Λόγο δε βρίσκω για να ψάχνω την αγάπη
στη γη που κατοικώ τα όνειρα μου κάνω στάχτη
και ποιον θεό δοξάζεις πες μου, ποιες είναι οι κατάρες σου να τις κάνω ευχές μου
Μιλάν για μένα μέχρι να ακούσουν όλους τους δαίμονες μου
που να σου πω και για τις εμμονές μου

Όλοι του ζουν σε καραντίνα, σκοτώνονται και μεταξύ τους μέσα στην Αθήνα

Added by

Fanis Fanisd

SHARE

VIDEO