LYRIC

Δεν με συγκινούν, τους βλέπω ματσωμένους,
νομίζουν πως το ζουν ανάμεσα σε πεθαμένους ,
έχει πειρασμούς η ζωή να εθιστείς,
καταχρήσεις για λίγα λεπτά να νιώσεις πειρατής(κλέφτη)

Βλέπω το σατανά κατάματα
αφού η χώρα είναι γάματα,
πρόσφυγες, συσίτια, σκεπάσματα
ζητάνε, νέοι παρακαλάνε
να δουλέψουν σε καφέ έστω για λίγα μεροκάματα.
Δεν έχω όρεξη για να το συζητήσω,
μιλούσα όλη μέρα δεν θέλω να το μιλήσω.
Μόνος μέσα θα το ζήσω
τσιγάρο έχω και δεν έχω σε κάποιον να το γυρίσω.

(Ελλάδα μαλακίζεσαι)

Μπουκάλι Gin ή Martini για χαλαρά,
είπα μια γκόμενα να σκάσει μα μου πε πως είναι αργά.
Χαμηλά έχω το κεφάλι πως να κοιτάξω ψηλά
γαμημένος και μονότονος δεν με πάω ξανά.
Η γειτονιά τα βάζει με ένα ήσυχο του δρόμου σκυλί,
ενώ κοπρόσκυλα αράζουν στη βουλή,
όλοι ζητάν την αλλαγή με ένα espresso διπλό,
φορώντας την παραλλαγή βρίζουμε το στρατό

Δεν με συγκινούν, τους βλέπω ματσωμένους,
νομίζουν πως το ζουν ανάμεσα σε πεθαμένους ,
έχει πειρασμούς η ζωή να εθιστείς,
καταχρήσεις για λίγα λεπτά να νιώσεις πειρατής(κλέφτη)

SUPREME
Είδα το σατανά κατάματα τα,
νιάτα μου σε πρώιμα γεράματα χα,
σίσι, σκόνες, φάρμακα α!
Είδα τη μάνα μου τα κλάματα να μπήγει,
όταν βαθιά χαράματα ζάντα γυρνούσα σπίτι,
και είναι ο δρόμος της ζωής μου μακρύς,
βαρύ είναι το κλίμα μα ο νους μου υγιείς,
πριν σε λάκο να μπει,
το ποίημα, το έχω μάθει πρωτού καν γεννηθείς.
Ποιος? Εσυ? Τι σκατά να μου πεις?
Είμαι τόσο αληθινός, τόσο,
όσο το ψέμα που πλανάσαι,
με την πρέζα που ρουφάς μπόσο!
Είμαι τόσο αληθινός, τόσο,
όσο και ο Αλέξης που απο του μπάτσου
το όπλο έπεσε νεκρός, πόσο!
Θα ζούμε με το φόβο,
το ίσως, το μήπως, το φθόνο,
πές μου, πριν τα μάτια μας σκεπάσουνε με χώμα,
βρες μου, το τρόπο για να απαρνηθώ τον κόσμο.

Δεν με συγκινούν, τους βλέπω ματσωμένους,
νομίζουν πως το ζουν ανάμεσα σε πεθαμένους ,
έχει πειρασμούς η ζωή να εθιστείς,
καταχρήσεις για λίγα λεπτά να νιώσεις πειρατής(κλέφτη)

Added by

Fanis Fanisd

SHARE

VIDEO