LYRIC

Δώσε μου τα πάντα ,
τρύπωσα στο ξύλο σα νιφάδα.
Ο δρόμος για το σπίτι είναι χάλια
αλλά μάθαμε να λέμε δε βαριέσαι ,
μάθατε να λέτε “δε γράφεις αυτά που ζεις” και εγώ αθώα χασμουριέμαι.
Τα πιο καλά κομμάτια μας να λέμε
για αυτιά που δεν ακούνε ,
δεδομένο , δε χαλιέμαι το συνήθισα .
Σ’αγάπησα όσο σε μίσησα.
Σε κάρφωσα όσο σε τρύπησα μεσσία .
Όλα είναι μια δοκιμασία .
Ποτέ δε νικάς , συνέχεια χάνεις , να νικάς ειν ‘ουτοπία .
Επαναλαμβάνω όλα μια δοκιμασία,
ή νικάς ή χάνεις , να αλλάζεις είναι η ουσία .
Ψηλά θα έχει τέλος η πορεία .
Γράψτε το στον τοίχο πριν το κάνει η ιστορία .
Αφήνω τα παιδιά να μαλώνουν για το ποιος κάνει μουσική ,
εγώ παράγω έρρυθμη ανωμαλία .
Θα ασχοληθώ με τον κόσμο όταν θα φτιάξω τον δικό μου ,
μέχρι τότε θα κοιτώ κρυφά .
Πίσω από χαραμάδες θα μ’ακούς τις νύχτες ,
όσο κυλάει ο καιρός και πιο σιγά .

Σήκωσε κάθε βλέφαρο σου να με δεις ,
δεν έμαθα να ζωγραφίζω μα έμαθα να βλέπω .
Απόψε που σύμβολα την μελαγχολία σπάνε ,
σε κοινή πορεία ας πάμε κι όλα τα άλλα τα ‘χουμε .
Σήκωσε κάθε βλέφαρο σου να με δεις ,
δεν έμαθα να ζωγραφίζω μα έμαθα να βλέπω .
Απόψε κάθε αμφιβολία θα’μαι , χαίρομαι όσο φοβάμαι ,
σίγουρα τα όνειρα υπάρχουνε . (x2)

Added by

Fanis Fanisd

SHARE

VIDEO